fbpx
06/02/2019
Interview met auteur Joyce Spijker

Omschrijf jezelf in 5 woorden

Ondernemend, perfectionistisch, ambitieus, gedisciplineerd en loyaal.

 

Wanneer ben je begonnen met schrijven? Was er een specifieke aanleiding voor?

Ik ben op mijn zestiende begonnen met schrijven. Bij het vak Nederlands deelde mijn docent een flyer uit van een internationale verhalenwedstrijd. Je kon er een geldbedrag mee winnen, mijn huiswerk af en ik dacht ‘waarom niet’? Uiteindelijk werd ik tweede in die wedstrijd. Hartstikke leuk, maar toen realiseerde ik me ook dat ‘tweede worden’ niet heel goed past bij mijn ambitieuze karakter J. Ik wil graag winnen en aangezien ik onverwacht veel plezier beleefde aan het schrijven, probeerde ik het jaar erna opnieuw. Met de ambitie om te winnen. Dat lukte en toen dacht ik ‘hé, misschien kan ik dit dan wel’. Op dat moment ontstond de droom om ook zelf schrijver te worden. Wel met de gedachte ‘later als ik groot ben’, want ik dacht dat je al wat jaren levenservaring moest hebben om een boek van waarde te kunnen afleveren. Om die reden en vanwege de angst om te falen (mijn perfectionisme stak de kop op) heb ik een decennium lang niet geschreven. Tot het moment dat een loopbaancoach vroeg: ‘maar wat wil je dan echt?’ Toen heb ik al mijn lef verzameld en ben ik begonnen aan ‘Spotlight.’ De beste beslissing ooit, want nu, vijf jaar later, verschijnt mijn derde boek.

 

Ben jij wel eens afgewezen door een uitgever en hoe ben je daarmee omgegaan?
Ik ben wel eens afgewezen door uitgevers, maar dat waren gelukkig nooit negatieve ervaringen, omdat die afwijzingen altijd gepaard gingen met iets positiefs. Zo pitchte mijn literair agent ‘Spotlight’ destijds bij acht uitgevers en mocht ik bij drie op gesprek, die me uiteindelijk ook alle drie een contract aanboden. Die vijf afwijzingen vond ik jammer, maar die teleurstelling viel in het niet bij het succes van de biedingen.
Bij mijn non-fictieboek gebeurde iets soortgelijks. Ik heb ‘Ruimte voor liefde’ gemaakt zoals ik het wilde schrijven en pas naderhand gepitcht bij twee uitgevers. Zij waren enorm enthousiast, maar het boek paste vanwege de gekozen vorm onvoldoende in hun aanbiedingen. Beiden raadden me vervolgens aan het zelf uit te brengen. Dat advies heb ik opgevolgd en daar ben ik nu onwijs blij mee. Oftewel, wanneer het alleen afwijzingen zouden zijn geweest, dan had ik er enorm van gebaald, maar nu werd die teleurstelling steeds verzacht door heel goed nieuws, dus het gevoel van ‘echt afgewezen’ zijn, dat heb ik nooit gehad.

 

Waar haal jij je inspiratie vandaan?

Uit wat ik om me heen zie, hoor en ervaar. Van mijn eigen reëele wereld tot de boeken die ik lees, de films die ik kijk en wat ik in de media tegen kom. Ik laat me graag inspireren door actuele kwesties en veranderingen in de maatschappij en zoek dan naar de psychologische componenten bij personages die daarbij een rol spelen. Hoe gaan zij om met de omstandigheden waarin ze terecht komen en wat drijft hen? De plot heeft vaak te maken met actualiteit, de omgeving met de actualiteit en de thematiek komt altijd voort uit de karakters van de personages. ‘What makes them tick?’ is daarin de centrale vraag.

 

Als je één ding over zou mogen doen sinds je bent begonnen met schrijven, wat zou dat zijn?

Niet bang zijn. Ik heb na het winnen van die wedstrijden tien jaar niet geschreven, omdat ik de lat te hoog legde. Ik wilde iets schrijven dat minstens Nobelprijswaardig was en daardoor blokkeerde ik volledig. Durven te experimenteren, te falen en te leren, is iets wat me veel meer heeft gebracht dan proberen in een keer het perfecte boek te schrijven. Perfectionisme is een goede eigenschap als je kwaliteit nastreeft en het beste uit jezelf wilt halen, maar zo gauw die eigenschap je overneemt, slaat alle creativiteit en plezier in het schrijven dood en dat is zonde. Meer durven ‘pielen’ dus, meer durven, dat zou ik over doen.

 

Wat zou je een beginnend schrijver willen meegeven?

Durf te schrijven, durf te falen, durf te schrappen en vooral…maak het klein. Een boek schrijven klinkt als een onmogelijke opgave als je dat voor het eerst doet of wilt doen. Door die taak op te knippen in kleine, haalbare stappen en het behalen daarvan ook te vieren, hou je jezelf gemotiveerd en zorg je ervoor dat je stap voor stap die eindstreep behaalt. Durf jezelf ook te ontwikkelen en plezier te hebben. Het hoeft niet meteen perfect en vertrouw erop dat het goed komt. Lukt het met een verhaal niet of heb je een boek dat geen uitgever vindt, dan is dat niet het einde, maar een belangrijke bouwsteen in je schrijversreis. Het klinkt een beetje wazig, maar ik heb geleerd iets meer te vertrouwen op het universum. Je komt uiteindelijk wel waar je hoort te zijn. En o ja, beginnen aan een boek is eng. Ook als het je tweede, vijfde of tiende is. Dat hebben we allemaal en gaat nooit over J.

 

Wat zijn je toekomstplannen?

Ik wil graag blijven schrijven en meer gaan schrijven. Binnen fictie leg ik me voorlopig vooral toe op het thrillergenre. Daarvoor heeft Ambo|Anthos me gevraagd en met hen heb ik een lijn aan boeken uitgewerkt waar we de komende jaren mee aan de slag gaan. En daarnaast wil ik meer non-fictie gaan doen rondom actuele thema’s die spelen in onze samenleving. In de vorm van boeken, zoals ‘Ruimte voor liefde’, maar ook in short copy, zoals in columns en interviews. Voor later staan er nog scenario’s op mijn verlanglijstje, maar voorlopig heb ik genoeg om mijn tanden in te bijten J.

 

 

 

 

Anneke
Founder van Get inspired by books, een groot fan van verhalen. Van alle verhalen. Stories are magic
Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *