fbpx
27/01/2019
Interview met auteur Marleen Ouwerkerk

Omschrijf jezelf in 5 woorden.

Creatief, vrolijk, enthousiast, vergeetachtig en een grote fantasie.

 

Wanneer ben je begonnen met schrijven? Was er een specifieke aanleiding voor?
Ik herinner me nog dat ik op de basisschool een keer een opstel mocht schrijven. Ik verzon een spannend verhaal over een jongen en een meisje in een leegstaand bedrijfspand. De leraar vond het heel erg goed. Jaren later, op de middelbare school, moesten er scripties geschreven worden en ook dat ging mij prima af. Leraren waren ook daar enthousiast over. Thuis schreef ik veel in mijn dagboeken. Ik heb naast mijn toenmalige werk, een opleiding grafisch ontwerpen gedaan, waarin ook aandacht besteed werd aan de letters op zich. De verschillende vormen, types en stijlen spraken mij enorm aan. Ik ben dus altijd heel veel met schrijven (en letters) bezig geweest, maar had er nooit bij stil gestaan dat ik er mijn beroep van zou kunnen maken, of het als hobby te kunnen zien. Jaren heb ik er niets meer mee gedaan, buiten het schrijven van boodschappenbriefjes.

 

Een aantal jaar geleden kreeg ik in mijn privéleven een aantal klappen te verwerken en die hebben ervoor gezorgd dat ik weer ben gaan schrijven. Ik ben aan mijn computer gaan zitten en schreef een thriller. Daar ging overigens best wel wat tijd overheen, aangezien we ons gezinnetje toen gestart zijn en er een aantal tropenjaren volgden. Toen de kinderen wat ouder werden kwam er meer tijd vrij en ik schreef zo nu en dan aan een verhaal.

Vervolgens stond er een burn-out voor mijn deur. Die ervaring heeft het beste en het slechtste in mij naar boven gehaald. Het slechtste, omdat ik mezelf niet meer herkende. Ik was nog maar een fractie van wie ik ooit was. Ik was op. Mentaal en lichamelijk. Alle ‘sparkle’ was weg. Het was goed mis.

Het beste, omdat ik mezelf pas écht heb leren kennen in die periode. Ik nam een coach in de arm en hij raadde me aan om alles op te schrijven, (jep, daar is het weer, dat schrijven) dus dat deed ik. Toen het uiteindelijk beter met me ging besloot ik aan een nieuw verhaal te beginnen. Het schrijven van de thriller was me verbazingwekkend makkelijk afgegaan en ik vroeg me af of dit misschien iets was waar ik goed in was? Ik heb namelijk nooit geweten wat ik ‘later’ wilde worden. Deze keer wilde ik mensen laten meelezen om er zo achter te komen wat men van mijn werk vond. Ik maakte een website en een Facebookpagina aan en plaatste daar mijn verhaal. Elke week verschenen er een of twee hoofdstukken online. Ik plaatste ze direct na het schrijven online, dus het was een eerste versie (met de bijbehorende foutjes). Ik wilde het zo puur mogelijk houden.

Tegen al mijn verwachting in waren er best veel mensen enthousiast over mijn verhaal. Mijn volgersaantal steeg enorm en ik had meer schrijfdrive dan ooit. Inmiddels is het tweede boek bijna een feit en ben ik bezig met het laatste deel van de trilogie.

 


Ben jij wel eens afgewezen door een uitgever en hoe ben je daarmee omgegaan?
Nee, voordat ik mijn eerst boek zelf uitgaf heb ik niets naar een uitgever gestuurd.

 


Je hebt je eerste boek in eigen beheer uitgegeven. Waarom wilde je het zelf doen en welke stappen heb je allemaal doorlopen?

Dankzij mijn volgers is mijn eerste boek er gekomen. Zij waren degene die vroegen of ik er een boek van ging maken, want ze wilden het graag kopen. Ik dacht: waarom niet? Het verhaal heb ik al, dat boek moet lukken!

 

Ik ben op zoek gegaan naar hoe ik het beste mijn boek aan mijn volgers kon aanbieden. Ik had het verhaal naar een uitgever kunnen sturen, maar het stond al online, dus ik twijfelde of dat wel een goede stap zou zijn. Daarbij zou een uitgever iets in mijn verhaal moeten zien en ik was erg onzeker of mijn schrijfwerk wel voldeed aan hun eisen/normen. Ik begon me te verdiepen in het zelf uitgeven van een boek en besloot hier uiteindelijk voor te kiezen.

 

Het was veel meer werk dan ik had gedacht. Ik ben eerst op zoek gegaan naar een drukker. De eerste met wie ik in zee ging, bleek later niet helemaal aan mijn eisen te voldoen, dus ik ben naar een andere drukker overgestapt, die mij overigens goed heeft begeleid tijdens het hele proces. Ze drukken op basis van POD (printing on demand).

De omslag van mijn boek heb ik zelf ontworpen. Er moest een ISBN-nummer worden aangevraagd en ik moest bij nog een aantal instanties ingeschreven worden. Al met al best een heel gedoe, maar zo leerde ik wel wat er allemaal bij kwam kijken en dat was ook erg interessant. Vervolgens moest ik mijn eigen product gaan promoten en dat was wel een dingetje… Ik ben daar niet goed in. Ik ben veel te bescheiden en voel me niet op mijn gemak bij het promoten van mijn eigen werk. Alsof ik wil zeggen: kijk mij eens. Dat is niet mijn ding. Er zijn genoeg mensen op de wereld die dat stukken beter kunnen. In de toekomst wil ik dat aan hen overlaten. Ik wil mijn energie vooral steken in het schrijven. Mij trilogie geef ik in eigen beheer uit, maar daarna stop ik daarmee en ga ik proberen om een uitgever te vinden.

 

Waar haal jij je inspiratie vandaan?

Werkelijk overal. Dat kan een scène in een film zijn, een songtekst, een uitzicht, een droom, een persoon die langs komt of iets van vroeger dat ik me plotseling weer herinner.

Ik gebruik ook wel eens dingen uit mijn dagelijks leven of dingen die ik ooit zelf meegemaakt heb. Soms verdraai ik die dingen een beetje zodat ze in het verhaal passen, soms gebruik ik zo zoals ze echt zijn gebeurd.

Hetzelfde doe ik met personages. Soms zijn ze helemaal verzonnen en soms heb ik mensen uit het echte leven omgetoverd tot een personage.

 

Als je één ding over zou mogen doen sinds je bent begonnen met schrijven, wat zou dat zijn?
Nou, dan moeten we héél ver terug in de tijd. Namelijk naar het moment dat Nederlands een echt vak werd op school. Hoe graag ik ook schrijf, ik moet bekennen: Nederlands was (en is) niet mijn beste vak. Ik maak nog steeds fouten, maar ik merk wel dat ik, sinds ik serieus ben gaan schrijven, heel veel dingen weer heb opgepikt die ik verdrongen had. Een taalwonder zal ik nooit worden. Gelukkig zijn er mensen die mij op dat gebied kunnen helpen. Voor mij is het schrijven van het verhaal het belangrijkste, dat is puur. Dat is wie ik ben.

 

Wat zou je een beginnend schrijver willen meegeven?
Begin gewoon. Echt waar. Als ik kijk naar wat ik bereikt heb sinds ik ben begonnen met schrijven, ben ik best wel trots op mezelf. Zelfs als je je werk niet wilt uitgeven zou je gewoon moeten beginnen. Toevallig is een vriendin van mij na het proeflezen van mijn eerste boek ook begonnen met het schrijven van een boek. Ze wil geen schrijverscarrière of iets dergelijks, maar ze had een verhaal te vertellen. Je kunt schrijven om je hoofd leeg te maken. Je kunt schrijven omdat je veel fantasie hebt. Je kunt schrijven omdat je nieuwe dingen wilt ontdekken en je kunt schrijven omdat je het gewoon leuk vindt. Welke reden het ook is: begin!

 

Wat zijn je toekomstplannen?

Ik wil graag meer volgers werven. Het is natuurlijk heel erg leuk om al die positieve berichtjes te lezen, maar waar het echt om draait is dat ze mij nog meer drive geven om te schrijven (en die drive is al behoorlijk hoog). Zij zijn tenslotte de lezers van mijn werk en ik wil ze iets moois geven. Ik stel ze zo nu en dan ook vragen over wat beter kan, wat bijvoorbeeld een mindere scène was en hoe ze hadden verwacht dat iets zou aflopen. Het is enorm waardevol om dit soort informatie direct van de lezer te krijgen en toe te kunnen passen.

 

Ik wil me meer gaan richten op schrijfwedstrijden en ander schrijfwerk (zoals bijvoorbeeld een gastblog hier en daar) en zo hopelijk wat naamsbekendheid werven.

 

Mijn thriller (mijn échte eerste verhaal) ga ik herschrijven. Ik ga er nieuwe elementen aan toevoegen. Ik heb inmiddels weer een aantal jaren ervaring en zie nu dingen in het verhaal die ik anders wil hebben.

Ik ben ook begonnen aan een nieuwe roman, waarvan de eerste vijftien hoofdstukken er zomaar binnen een paar dagen uit floepte, dus ook die staat klaar om aan verder te schrijven.

 

Mijn ultieme droom en tevens mijn doel is een uitgever vinden die met mij wil samenwerken. Ik weet dat ik daar beter op mijn plek zal zijn. Het is alleen de kunst om er ook daadwerkelijk terecht te komen, al ben ik ervan overtuigd dat mij dat uiteindelijk lukt. Dat klinkt misschien nogal zelfverzekerd (terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet ben), maar ik voel gewoon dat ik verder kan komen dan waar ik nu ben, al weet ik ook dat het niet zomaar uit de lucht komt vallen en ik er hard voor moet werken. Maar hé, Rome is ook niet in één dag gebouwd…

 

Anneke
Founder van Get inspired by books, een groot fan van verhalen. Van alle verhalen. Stories are magic
Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *